Zespół ciasnoty przestrzeni podbarkowej

Zespół ciasnoty przestrzeni podbarkowej (ZCPP) powstaje głównie w wyniku przeciążenia mięśnia nadgrzebieniowego w procesie sumujących się przeciążeń oraz mikrourazów. Do rozwoju patologii mogą się również przyczynić zaburzenia równowagi między poszczególnymi grupami mięśni obręczy barkowej. W wyniku tej pataologii dochodzi do destabilizacji głowy kości ramiennej w stosunku do panewki stawowej, co powoduje powstanie procesu zwyrodnieniowego i uszkodzenia struktur stożka rotatorów. Wyróżnia się ZCPP pochodzenia pierwotnego i wtórnego.

Pacjenci z zespołem ciasnoty podbarkowej uskarżają się na:

  • ból baku, często z promieniowaniem do połowy ramienia

  • osłabienia mięśni

  • utraty funkcji kończyny górnej

Wyróżnia się trzy etapy choroby:

  1. etap zapalenia i obrzęku kaletki podbarkowej; objawiające się bólami barku przy wysiłkach fizycznych;

  2. etap początkowych zmian zwyrodnieniowych w obrębie stożka rotatorów; objawy bólowe pojawiają się również w czasie wykonywania wysiłków fizycznych;

  3. etap uszkodzenia stożka rotatorów (przerwanie częściowe lub całkowite); dolegliwości bólowe są stałe i często występują w nocy.

Niektórzy autorzy wyróżniają jeszcze 4 stadium choroby – artroza stawu; mimo dużych zniszczeń głowy kości ramiennej objawy bólowe są nierzadko mniejsze niż w stadium 3.

Omawiając leczenie ZCPP wyróżnia się:

LECZENIE ZACHOWAWCZE (rehabilitacja):

  • wyrównaniu balansu mięśniowego między poszczególnymi grupami obręczy barkowej,

  • przywrócenie właściwego wzorca ruchu łopatki,

  • zlikwidowania punktów spustowych oraz bolesnych punktów klinicznych na tzw. bruzdach przylegania między poszczególnymi mięśniami (punkty te często rzutują objawy bólu przedniej części barku i ramienia)

Profesjonalnie prowadzona rehabilitacja daje bardzo dobre rezultaty, wczesna interwencja terapeuty kończy się często sukcesem a wizja operacji znika.

LECZENIE FARMAKOLOGICZNE to najczęściej podanie niesterodiowych leków prezciwzapalnych (NLPZ)

LECZENIE CHIRURGICZNE:

  • wykonuje się najczęściej wtedy, gdy leczenie zachowawcze i farmakologiczne nie przynoszą zadowalających rezultatów,

  • dzielimy je na zabiegi chirurgiczne otwarte i artroskopie,

  • zabieg chirurgiczny podejmowany jest w zależności od siły bólu, potrzeb pacjenta np. szybki powrót do pracy. Niektórzy autorzy zalecają leczenie chirurgiczne w przypadku naderwania stożka rotatorów u młodych pacjentów, a także u tych pacjentów, gdzie na obręcz barkową działają duże siły – sportowcy. Zaleca się, aby po zabiegu chirurgicznym była odpowiednio przeprowadzona rehabilitacja.

mgr Witold Sodel
 

 


Powrót do artykułów
Aktualności


17.10.2017

Nasi fizjoterapeuci mieli przyjemność uczestniczyć w zeszłotygodniowej konferencji ESSKA-ESA 2017 w Krakowie, organizowanej przez lekarzy ze Szpitala Świętego Łukasza. Wykłady światowej sławy lekarzy ortopedów z 18 krajów dotyczyły problematyki leczenia kompleksu barkowego. Ponadto przeprowadzane były operacje na żywo, co również przyczyniło się do lepszego zrozumienia technik operacyjnych przez naszych terapeutów. Zdobyta wiedza z pewnością pozwoli usprawnić programowanie procesu rehabilitacyjnego.

Lekarzom ze Szpitala Świętego Łukasza gratulujemy ciekawych wykładów oraz znakomitej organizacji konferencji.




11.08.2017

Szanowni Pacjenci,

w dniach 14-15 sierpnia Rehabilitacja będzie nieczynna.




28.07.2017

Szanowni Pacjenci,

 w dniu 31.07.2017r. (poniedziałek) rehabilitacja będzie czynna w godzinach 8:00 - 15:00.


1 2 3 4 5  ...